Nasze wspólne spanie

Chyba nic nie zacieśnia wzajemnych relacji jak wspólne noclegi i nie chodzi tu o żadne podteksty, lecz jedynie o chwile szczerej uduchowionej rozmowy. Wiele przyjaźni powstało właśnie w taki sposób. Ludzie nauczyli się ze sobą rozmawiać. Noc to szczególny czas. Pora doby, w ciągu której wszystkie codzienne sprawy, cała zbędna otoczka i ludzka powierzchowność znikają. Człowiek w nocnej ciszy zachowuje się zgoła odmiennie, niż w trakcie normalnego roboczego dnia. Jest to stan nieporównywalny do żadnego innego. Każdy najmniejszy szczegół staje się ważny, każdy szept wymowny, a każda chwila nieprzerwania długa. Oczywiście ważne by nasz rozmówca również czuł to, co my. Jeśli tak nie będzie, noclegi mogą okazać się po prostu nocami straconymi na dotarcie do naszego rozmówcy, do kogoś kogo bardzo chcieliśmy poznać, lecz nie dał się on porwać magicznej mocy nocnego czasu. Chyba coraz rzadziej zdarza się, by dwoje obcych sobie ludzi zaufało sobie na tyle, by spędzić ten czas tylko we dwoje, wzajemnie się poznając i nie oceniając. Taka sytuacja jest bardzo wymowna, gdy dwoje ludzi się sobie spodoba od pierwszego spojrzenia. Wtedy noclegi takie mogą mieć również charakter mocno integracyjny.